Monday, September 20, 2010

A Hindu Depicted in Pak Movie

Let me be clear..I am not supporter of any Hindu group like RSS
I just came across this stupid video!

I was speechless when I watched the whole video..I am wondering how to react
with such form of Art(?)
Its about Hindu Terrorists trying to blow off mosque in one crap Pak movie...
Mulla is performing stunts such that Rajanikant will slap himself!
Mulla says: "Ram aur Rahim ki ladai chalti Rahegi"
In the end of video, one boy starts new career in terrorism..
Why these sick people spread such hatred?
We, Indians never dare to say such comments against any religion in public platform..
If a thing about Islam is said in public...whole community in world reacts in every
possible manner
Hindu Religion is most tolerant religion till date which never attacked any religion
nor it forces somebody to get converted...It never says that non believers will be rotten in Hell..
Its quite amazing and wonderful thing that Hindu People like Karan Johar produce MNIK which helps world to understand Islam and Muslims..
Really feel pity for such people..

Tuesday, September 14, 2010

PhD and Me

Whenever someone asks about my educational background, the answer comes simple! Research..PhD. I wish the research would have been simple as answer..but it has to deal with the things which you really don't know. It is the phase where you have to define your path and direction and work on developing the ideas to reality. There is less expectations of help from supervisors. Its very frustrating at a time when things wont work out as you plan and time runs out quickly. Sometime, you get engaged such that you never have a time to think about your working hours and personal life! There is also a phase when you have nothing much to do except waiting and praying god to let positive things happen.

At the end of day, it is constant learning curve where you have a bag of all emotions mixed...Anger, Happiness, Frustration, Loneliness..Recognitions..Hmmmmm.. I guess its part of normal PhD life..Lets see how things will work out..

Thursday, July 08, 2010

Once Again!

I sometime wonder about this dead blog ..Few years ago when I was new to this world, I tried to put some poems which I liked and sort of one movie review. After that, I havent done nything with it. It amazes me that how some ppl are bestowed with ability to express their mind so clearly without ny hiccups..when I start writing something, I really go blank at a times and ctrl + F4 follows..Mind is always full of thoughts and very turbulent at a times...Lets see,  I will try to make little attempt to put myself again .. I really wonder when I see some comments for this blog..It gives me little hope that I can write something..thanks to all unknown pals who have commented on this blog. Life has changed a lot after coming here in Australia..Its kind of solitude, a time with yourself only.that's why I feel need of communicating to myself again.."Its better to start something than nothing"

Sunday, November 12, 2006

मी तिला विचारलं

मी तिला विचारलं
मी तिला विचारलं,
तिनं लाजून होय म्हटल,
सोनेरी गिरक्या घेत, मनात गाणं नाचत सुटलं.......

तुम्ही म्हणाल , यात विशेष काय घाडलं?
त्यालाच कळेल, ज्याचं असं मन जडलं........
तुमचं लग्न ठरवुन झालं?
कोवळेपण हरवुन झालं?

देणार काय?
घेणार काय?
हुंडा किती,
बिंडा किती?
याचा मान,
त्याचा पान
सगळा मामला रोख होता,
व्यवहार भलताच चोख होता..

हे सगळं तुम्हाला सांगुन तरी कळणार कसं
असलं गाणं तुमच्याकडं वळणार कसं...
ते सगळं जाउ द्या,
मला माझं गाणं गाउ द्या..
मी तिला विचारल,
तिनं लाजून होय म्हटल,
सोनेरी गिरक्या घेत, मनात गाणं नाचत सुटलं.......

त्या धुंदीत, त्या नशेत, प्रत्येक क्षण जागवला,
इराण्याच्या हॉटेलात,
चहासोबत मस्कापाव मागवला
तेवढीसुद्धा ऐपत नव्हती,
असली चैन झेपत नव्हती,
देवच तेव्हा असे वाली,
खिशातलं पाकीट खाली

त्या दिवशी रस्त्याने सिंहासारखा होतो
हिंडत पोलिससुद्धा माझ्याकडे आदराने होते
बघतजीव असा तरंगतो तेव्हा भय असणार कुठलं?
मी तिला विचारलं,तिनं लाजून होय म्हटल,
सोनेरी गिरक्या घेत, मनात गाणं नाचत सुटलं......

.मग एक दिवस,चंद्र, सुर्य, तारे, वारे,
सगळं मनात साठवलं,
आणि थरथरणाऱ्या हातांनी ,
तिला प्रेमपत्रं पाठवलं
आधिच माझं अक्षर कापरं
त्या दिवशी अधिकचं कापलं
रक्ताचं तर सोडाच राव
हातामधलं पेनसुद्धा होतं तापलं

पत्र पोस्टात टाकलं आणि आठवलं,
पाकिटावर तिकिट नव्हतं लावलं
पत्रं तिला पोचलं
तरिसुद्धा तुम्हाला सांगतो,
पोष्टमन तो प्रेमात पडला असला पाहिजे,

माझ्यासारखाच त्याचासुद्धा कुठेतरी जीव जडला असला पाहिजे
मनाच्या फ़ांदीवर,
गुणी पाखरु येउन बसलं
मी तिला विचारलं,
तिनं लाजून होय म्हटल,
सोनेरी गिरक्या घेत, मनात गाणं नाचत सुटलं......

पुढे मग तिच्याशिच लग्नं झालं,
मुलं झाली,
संगोपन बिंगोपन करुन बिरुन शिकवली
मी तिच्या प्रेमाखातर नोकरीसुद्धा टिकवली...

तसा प्रत्येकजण नेक असतो,
फ़रक मात्र एक असतो
कोणता फ़रक?
मी तिला विचारलं,
तिनं लाजून होय म्हटल,
सोनेरी गिरक्या घेत, मनात गाणं नाचत सुटलं....... मंगेश पाडगावकर

Monday, November 06, 2006

When Nights are long & Friends are few,
I sit by my Window & think of u.
a silent whisper a silent tear.
with all my Heart i wish you were here.

Wednesday, July 19, 2006



आई एक नाव असतं

घरातल्या घरात गजबजलेलं गाव असतं!

सर्वांत असते तेव्हा जाणवत नाही

आता नसली कुठंच तरीही

नाही म्हणवत नाही

जत्रा पांगते

पालं उठतात

पोरक्या जमिनीत उमाळे दाटतात

आई मनामनात तशीच

जाते ठेवून काही..........

जिवाचं जिवालाच

कळावं असं

जाते देऊन काही

आई असतो एक धागा

वातीला उजेड दावणारी समईतली जागा

घर उजळतं तेव्हा

तिचं नसतं भान

विझून गेली अंधारात की

सैरावैरा धावायलाही कमी पडतं रान

पिकं येतात जातात

माती मात्र व्याकुळच.............

तिची कधीच भागत नाही तहान

दिसत नसलं डोळ्यांना तरी

खोदत गेलो

खोल खोल

की सापडतेच अंतःकरणातली खाण

याहून का निराळी असते आई?

ती घरात नाही तर मग

कुणाशी बोलतात गोठ्यात हंबरणाऱ्या गायी?

आई खरंच काय असते?

लेकराची माय असते

वासराची गाय असते

दुधाची साय असते

लंगड्याचा पाय असते

धरणीची ठाय असते

आई असते जन्माची शिदोरी

सरतही नाही

उरतही नाही!

आई एक नाव असतं

नसते तेव्हा घरातल्या घरात गलबललेलं गाव असतं!!